Nico Pronk uit Mill Nationaal ZLU Marathon Kampioen

Nico Pronk uit Mill (N-Brabant)
1e ZLU Marathon Kampioen
5e Plaats op het Podium der Grootmeesters ZLU vluchten.
.


.
Mill.
In het topje van het noordoostelijke deel van Noord-Brabant ligt gemeente Land van Cuijk, waartoe ook het dorpje Mill behoort. In het duivenwereldje is het dorpje Mill welbekend om het duivensportcentrum P & P waar Nico Pronk eigenaar van was. Het bedrijf is gespecialiseerd in het maken en leveren van duivenhokken. In 2015 besloot Nico het kalmer aan te gaan doen en zou schoonzoon Valter Dos Santos Vitorino, afkomstig uit Portugal, het bedrijf voortzetten onder de naam DSV Timmerwerken. In de bestaande werkplaats maakt hij nog steeds de duivenhokken volgens het P & P principe. Momenteel is Nico er nog nauw bij betrokken als adviseur en kan men bij hem terecht voor alle vragen.Daarnaast runnen Nico en echtgenote Corry nog steeds de winkel in duivensportartikelen in Mill en verkopen ze producten zoals broedhokken, zitkasten, vloerverwarming enz. en zijn ze dealer in Nederland van de fa. Kipshagen in broedhokken met schuiflades en lopende band.


Nationaal Marathon Kampioen
Het Nationale Marathon Kampioenschap van de ZLU, werd in 2023 vervlogen over de wedvluchten Agen (oude duiven), Barcelona, Marseille en Narbonne. En dit kampioenschap wordt bedongen door op de nationale uitslag een van de eerste twee duiven van de poulbrief zo vroeg mogelijk te pakken. Nico Pronk uit het Brabantse Mill slaagde hierin met verve en eindigde op het hoogste schavot in dit Kampioenschap. Sandra en Antoon Deckers uit het Limburgse Meers waren goed voor het zilver terwijl Pierre en Marcel Stammen uit Horn (Z-Limburg) goed waren voor het brons. Nico Pronk wist naast het winnen van het Marathon Kampioenschap ook 1ste te worden in het ZLU-klassement Marathon Kampioenschap over de 8 getekenden. Hier werd Philip Geerdink uit Hoogerheide tweede terwijl de Comb. Vos-Van Wanrooi uit Geffen derde werd. In de afdeling Oost-Brabant behaalde Nico in het ZLU-klassement het 1ste Kampioenschap On-aangewezen als het 1ste Kampioenschap Aangewezen. Zijn jaarling de “323" met ringno Nl22- 2040323, werd hier 7e Duifkampioen over de ZLU vluchten. Hij won de 3e van Agen (512 jrl) en de 13e van Marseille (234 d). In de Brabantse Super League behaalde Nico o.a. het 2de in het Hokkampioenschap en behaalde voornoemde jaarling de “323" het 3de Duifkampioenschap. Nico schijnt een goede neus te hebben voor het kiezen van zijn getekende duiven. Op deze vier tellende vluchten wist Nico zeven van de acht getekende te klokken. Slechts één duif stond tweemaal als getekende duif op de poulbrief en wist zich ook twee keer te klasseren.

.


.
5e Plaats op het Podium der Grootmeesters ZLU
Op Barcelona mande Nico vier duiven in. Een doffer en drie duivinnen. Allen gingen naar Barcelona op een jong van 4 à 5 dagen oud. De tweede dag klokte hij als eerste de doffer en wel om 9.42 uur en dit op een afstand van 1157 km. Tussen 11 uur en 12.51 uur klokte hij de drie duivinnen en op de nationale uitslag stonden ze als 77-276-370 en 669 tegen 4.832 duiven. Voor Nico en toeschouwers was het een ochtend waar ze konden genieten van de aankomsten. Dit viertal was dus goed voor een “Clean Sweep" en won toen het Grootmeesterschap van de vlucht met 713.4 punten. Op het einde van het seizoen zou blijken dat dit puntenaantal voldoende zou zijn voor een fraaie 5e plaats in het Podium der Grootmeesters van de ZLU vluchten. Nico vindt dit toch wel een van de hoogtepunten van een puik jaar en was dan ook zeer ingenomen met deze titels.

.


.
Duivin “053" met ringno Nl21-2141053.
Als jaarling was zij al goed voor de 4e Nat. Narbonne tegen 6.260 duiven. En dit jaar won zij op Agen (5.449 oude duiven) prijs 621 en op Narbonne werd het de 53e tegen 5.862 d. Op deze vlucht werd ze ‘s nachts, samen met de “032" duivin om 4 uur op het hok gevonden. De “053" werd 19e Duifkampioen in Oost-Brabant.

.


.
Vader: Is de “028" van ‘17 en hij is afkomstig van combinatie Verwey-de Haan
Gr. Vader is de “Typhoon" met o.a. 58e Nat. Agen (6219 d)
Gr. moeder is een dochter van “Red Rose" - Asduif Perpignan 2014-2016

Moeder: is de “759" van ‘13 een fijn kweekmoedertje.
Gr. Vader is de “Super 03" van ‘11 welke 42 prijzen vloog met 6 x een 1e prijs in groot verband. Was 1e Asduif Dagfond in CC Uden in 2013 en 2014. Hij is van het soort van dr. Mariën.
Gr. Moeder is het “Goed duivinnetje" een super kweekduivinnetje.
Een zusje van de “053" is het “080" van ‘18 en op haar palmares staan o.a. 601e Nat Agen ‘21 (6.896 oude duiven), 8e Nat. Marseille ‘22 (3.338 d) en in 2023 goed voor de 251e Nat. Pau ‘23 (3.934 d) en 157e Nat. Marseille (3.200 d).

“Mooi Blauwke “met ringno Nl22-2240323
Daarnaast had Nico ook een jaarling, de Nl22-2240323, welke al liet zien een belofte voor de toekomst te zijn. Op Agen jaarlingen won hij de 30e tegen 5.297 d. en van Marseille werd het de 195e tegen 3.200 d. Werd in Oost-Brabant 7de Duifkampioen.

.


.
Vader: De “056" van ‘21 een vliegdoffer met o.a. een 18e Issoudun (752 d) en 99e Narbonne (454 d) en afkomstig van Jan Grootoonk uit Bant.
Moeder: “054" van21 een vliegduivin met o.a. 23e Narbonne (454 d) en is zij is een zusje van de voornoemde “053"

Nico Pronk meer dan 60 jaar duivenliefhebber
Nico (75 jaar) is geboren en getogen in Den Helder. Als 11-jarige knaap kreeg hij interesse in een aanvlieger welke door moeder werd verzorgd. Zijn moeder kwam uit Sittard, waar haar broers de duivensport uitoefenden. Dus had ze met het verzorgen van deze verdwaalde duif geen moeite. Door deze duif groeide ook bij de 11- jarige Nico de interesse en zou ook niet meer weggaan. Hij maakte zijn debuut in de duivensport en werd in 1962 al 4de Kampioen in Noord-Holland. Ook ging hij enkele jaren met zijn vriend Henk Blokker samenspelen als Combinatie Pronk-Blokker. Nadien ging hij weer alleen verder in Den Helder. Nico was koperslager op de oorlogsschepen bij de marine in Den Helder. In 1979 verhuisde Nico met zijn gezin naar Warmenhuizen (N-Holland). Daar ging hij samenspelen met Jan Deurwaarder in de combinatie Deurwaarder-Pronk en er werden al snel hoge toppen geschoren. Ook bezaten ze een kweekstation waar een kapitale verzameling duiven huisden. Jan Deurwaarder had in Warmenhuizen een groot Bouwbedrijf met 400 man als personeel. Begin jaren 80 ging het iets minder in het bedrijf en stelde Nico voor om samen met een aantal timmerlieden duivenhokken te gaan bouwen. Zogezegd, zo gedaan en zo is het bouwen van duivenhokken ontstaan. In die tijd werd er al veel gezocht naar geschikte materialen voor de bouw van de hokken en hoe ze men ze het beste kon verluchten enz. In 1986 verhuisde Nico met zijn gezin dan naar Mill om er een start te gaan maken met hun bedrijf “Duivensportcentrum P&P. En ze hebben hun bedrijf, samen met hun dochters, vele jaren met plezier gerund. De verzorging van de duiven doet hij veelal alleen. Mocht het nodig zijn dan biedt zijn echtgenote Corry de helpende hand. Zij weet van wanten daar haar vader vroeger ook duivenliefhebber was in Den Helder. Zij is ook altijd present als de duiven van de vlucht moeten komen en zorgt dan voor een natje en een droogje. De mooiste tijd beleefde Nico in de 90er jaren, toen hij in combinatie vloog met zijn oudste dochter Mariska als Combinatie P&P. In die periode werden ze o.a. Generaal Kampioen van de Afdeling Oost-Brabant en werden ze 2de Kampioen Fond met de jonge duiven. Dit laatste was de verdienste van dochter Mariska. Zij ontfermde zich met veel verve over de jonge duiven en deed dit buiten kijf. Nico‘s voorliefde voor de fondvluchten met ochtendlossing bestaat al heel lang. En dit zijn dan de dagfondvluchten en de ZLU vluchten.

Heel de familie als duivenliefhebber(ster)
In 1962 speelde hij voor het eerste mee op Ruffec. Voor Den Helder was dat 840 km. Nico had vier duiven mee en het was die dag warm weer met een noordoostenwind. Dezelfde dag kwamen er maar 2 duiven thuis. In Den helder, waar 240 liefhebbers de duivensport beoefenden, vloog Nico toen 1-8-9!! Deze uitslag was medebepalend voor zijn voorliefde voor de marathon vluchten en speciaal de ZLU vluchten. Leuke anekdote van toen: Nico heeft n.l. 5 broers en 2 zussen welke in een bepaalde periode ofwel zelf en zijn zussen, via hun echtgenoot, met de duiven speelden. Ook moeder speelde mee en op een dagfond vlucht, waar allen duiven mee hadden en vol spanning zaten te wachten, belde moeder of er al iets was. Ze had namelijk een duif gepakt voor haar kinderen. Ze won toen de 1ste in de Afdeling. Voor een groot gezin best zeldzaam volgens Nico en je kunt al snel raden waar het dan op een verjaardagsfeestje over ging. Nu is het broer Leo welke nog actief en in Breezand (N-Holland) woont. De essentie van een goede liefhebber vindt Nico: veel tijd besteden aan de verzorging van de duiven, een goede accommodatie, voer van goede kwaliteit en wellicht het belangrijkste “het observeren van de duiven" en luisteren naar een liefhebber welke keihard speelt.
Nico was tot dit jaar lid van de PV Eendracht in Veghel, waar hij ook enkele jaren vluchtpenningmeester was. Helaas is deze club opgeheven en is hij nu lid van PV de Blauwe Duif in Oss welk ook het NIC is voor de Nationale en de ZLU vluchten is.

Leuke anekdote
Het kan soms verkeren zei Nico. Op Perpignan van ‘23 had hij 11 duiven mee en met enkele vrienden uit Noord-Holland waren ze aan het passen. Om 8.44 en 9.03 uur waren er al duiven geklokt toen Nico zei “Nu moet er maar eens een aangewezen duif komen". En terwijl ze nog wat zaten te praten zag Nico ineens een duif van onder de volière vandaan komen en het bleek de “028" te zijn, de tweede getekende. Niemand had haar zien komen of opgemerkt. Vermoedelijk had ze daar al een hele tijd gezeten. Zo zie je maar!! zegt Nico

.


.
Hokaccommodatie vlgs. P&P principe
Het is natuurlijk vanzelfsprekend dat zijn hokken gebouwd werden in zijn eigen duivensportcentrum P&P. Ze zijn gebouwd volgens Nico‘s eigen visie, waarin hij ook gelooft. Hij weet door ervaring waaraan een goed hok moet voldoen om een gunstig klimaat te hebben waarin de duiven makkelijk gezond kunnen blijven. Deze ervaring, opgebouwd in al die vele jaren dat hij hokken bouwde, leerde hem dat b.v. de ventilatie het beste werkt via een goede open kap van het dak (vorstpannen) en met een open strook in het plafond. Deze strook in het plafond is 1/3 van de diepte van het hok. Het dak is aan binnenzijde niet beschoten, je kijk tegen de pannen aan. Het dak aan de voorkant is dan wel zo stijl mogelijk. Zo krijg je een goede circulatie. In het voorfront zit qua oppervlakte voor ca. 1.3 glas. Hierdoor is de verlichting in het hok goed. Heel belangrijk vindt hij de controle over de temperatuurverschillen van nacht en dag. In de periode dat hij op de programma vluchten meevloog was het constante klimaat op het hok belangrijker dan nu hij zijn vizier heeft gericht op de marathon vluchten. Natuurlijk zijn er per hok verschillen (soms hele kleine) daar de omgeving van het hok ook van grote invloed kan zijn. In de ruime tuin staat een hok van 22 meter gebouwd in zijn eigen duivensportcentrum. Het is verdeeld is in 8 afdelingen en hier zijn de oude- en jonge vliegduiven ondergebracht. Vier afdelingen zijn bestemd voor de oude duiven welke hier op nest worden gespeeld. Hier zijn de nestbakken van de fa. Kipshagen uit het Duitse Verl (in de Kreis Gütersloh). Deze zijn voorzien van roosters met eronder schuiflades. De hokken worden dagelijks gekuist en Nico strooit er regelmatig dan wat schelpenzand over. De overige vier afdelingen zijn beschikbaar voor de jonge duiven. Hier zijn de zitkastjes ook voorzien van roosters en schuiflades. Verder staat er een kweekhok, eveneens van eigen fabricaat. Dit is 11 meter lang en verdeeld in 4 afdelingen en zijn er ook rennen aan de voorzijde, waarin de kweekduiven steeds kunnen vertoeven. De nestboxen zijn hier vrij groot en hebben een verhoging waar een tweede schotel geplaatst kan worden om het nieuwe legsel te beschermen. Op de vloer van de kweekafdelingen liggen roosters. Afgelopen jaar werden er rennen geplaatst voor de vlieghokken waarmee Nico een beetje aan het experimenteren is in de zin van ‘wanneer de rennen open of dicht kunnen‘ om het aangenamer te maken op het hok. Bij echt zomers weer en hoge temperaturen mogen ze in de rennen. Bij koud en nat weer gaan ze dicht. Kwestie van aanvoelen, zegt Nico. Aan de linkerzijde en een klein deel van de voorkant (hoek) van de rennen is dicht en voor de rest gebruikte hij nertsengaas. De ramen aan de voorzijde gaan alleen open als het zeer warm weer is. Alle hokken voldoen aan de eisen welke Nico eraan stelt (zie boven) en er wordt al heel wat jaren hard op gevlogen.

.


.
De basis van het hok.
In 2015 besloot Nico het bedrijf over te dragen en ook met de duiven wilde hij het wat rustiger aan te gaan doen. De programmaduiven waar hij jarenlang voortreffelijk mee vloog werden publiekelijk verkocht. Doch helemaal stoppen zat er niet in. Haast 55 jaar was hij actief bezig geweest en had vele mooie momenten beleefd en alles gewonnen wat er te winnen was. Zijn voorliefde ging toen naar de programma vluchten tot en met de dagfond. In 2016-2017 besloot hij de stap naar de marathon te wagen en dan zouden de ZLU vluchten de nieuwe uitdaging worden. Beperkt zou hij dan nog aan enkele dagfondvluchten deelnemen. Hiervoor kwamen duiven via Rob van de Pas uit Veghel. Het waren afstammelingen van zijn eigen oude soort welke voornamelijk afstamden uit de lijn van de Olympiade duiven van het soort van De Smet-Matthijs uit het Belgische Nokere. Voor de marathon vluchten ging hij op zoek naar duiven van liefhebbers welke al vele jaren voortreffelijk speelden met hoge prijspercentages.

.


.
Zo kwamen er duiven van:
*Combinatie Michel Verwey- Peter De Haan uit Mijdrecht en wel uit de lijn van de “Tyfoon", “Milos", “Messi", “Toon" en “Red Rose". Goede wijn behoeft hier geen krans.
*Jan Grootoonk uit Bant (Flevoland) uit de lijn van superkweker “Nygel" (vader van o.a. zes NPO-winnaars op Bordeaux en Bergerac) en “De Blauwe Hulk" (in 2018 - 8e Nat. As Marathon PIPA ranking – 1 NPO Dax ‘18)

.


.
*Ook van dr. Fernand Mariën uit Kasterlee kwamen er duiven en wel uit diens van Aalbrecht (Lebbeke) duiven.
Kweken, zegt Nico, doe ik vooral op gevoel. Maar mijn voorkeur gaat uit naar kruisen. Bij de vliegduiven zoveel mogelijk het principe “Goed x Goed"!! Als Nico soms duiven bijhaalt, dan kiest hij meestal voor een duivin. Zijn mening is dat deze het beste vererven. In 2019 werd er na, enkele jaren kweken en opleren, voorzichtig deelgenomen aan de eerste ZLU vluchten met een beperkt aantal duiven. En al vrij snel kwamen de eerste resultaten.

.


.
Kweek en jonge duiven
Nico beschikt over 20 kweekkoppels waarvan de kroost van 8 koppels bestemd zijn voor de programma vluchten en vooral de dagfond. Daarnaast 12 koppels welke zorgen voor de kroost van de marathon (ZLU) duiven. Uit de kweekduiven kweekt hij vanaf half februari in 3 à 4 rondes een 70-tal jonge duiven welke hij op de navluchten in 7 vluchten tot 310 km meegaan. Ze worden ondergebracht in de 4 afdelingen van het vlieghok waar elke dag de krabber wordt gehanteerd. Ze worden zelf een 7-tal keer weggebracht tot ca. 40 km. Vanaf de langste dag worden de jonge duiven bijgelicht zonder vooraf te verduisteren. Zo blijven ze redelijk goed in de pluimen ne kan hij ze goed opleiden. Nico houdt van elke duif de aankomst bij en ze moeten laten zien dat ze goed naar huis kunnen komen. Daarbij moeten ze ook goed gezond kunnen blijven zonder noemenswaardige medicatie. Superbelangrijk volgens Nico. Gezien het probleem met de roofvogel komen ze niet altijd op hetzelfde tijdstip los. Zeker niet in de late namiddag.

.


.
Op nest naar de Marathon vluchten
In de 4 afdelingen van het vlieghok zijn 25 koppels vliegduiven ondergebracht. Ongeveer de helft zijn jaarlingen. Ze worden omstreeks half februari gekoppeld. Uit de vliegduiven welke al hebben laten zien iets in hun mars te hebben kweekt hij ook graag een koppeltje jongen. Zie de eerdergenoemde “323" gekweekt uit twee jaarling vliegduiven. Na het grootbrengen van de jongen worden ze gescheiden en voor het seizoen begint brengt Nico ze enkele keren weg en gaan ze wekelijks mee tot en met de eerste dagfond vlucht Issoudun. Daarna worden ze herkoppeld, zodanig dat de op Pau en Agen zo‘n 14 dagen zitten te broeden. Daarna volgen ze de normale broedcyclus. De marathonduiven gaan meestal twee keer de mand in voor een ZLU vlucht. Mocht er een makkelijke vlucht tussen zitten, dan durft Nico ze ook wel eend op drie vluchten in te manden. De nestduiven gaan ‘s morgens om 6 uur los waarbij ze een half uurtje verplicht moeten trainen en dit gaat eigenlijk zonder probleem. Daarna mogen ze vrij trainen. Ook hier wisselt Nico met het tijdstip van loslaten om geen vast patroon te creëren voor de kromsnavels.

Voorbereiding op een marathonvlucht
De vliegduiven krijgen in het vliegseizoen een mix van 4 of 5 mengelingen van de fa. Versele Laga. Dit om een gevarieerde mengeling te krijgen. Afhankelijk of welke duiven er mee gaan op een wedvlucht wordt er in de voerbak gevoerd en steeds voldoende. Deze welke mee gaan naar een wedvlucht krijgen drie dagen voor inmanden een vetrijke mengeling als surplus in de nestbak bijgevoerd. Na het seizoen zit er meestal een goede ruimengeling in de voerbak. Nico geeft alleen supplementen van dr. Mariën. In de rustweken, 2 tot 3 weken, vindt Nico het belangrijk om steeds goed te observeren van de duiven en zien wat er nodig is.

Geen medicatie
In de periode dat Nico het programma spel speelde verstrekte hij in totaal geen medicatie zowel aan de kweek- als vliegduiven. Het verblijf in een goed klimaat en de selectie op gezondheid zorgde ervoor dat alleen de duiven welke van nature een grote weerstand hadden verdienden een plaatsje op de hokken. De duiven zaten er altijd in een strak en blinkend verenpakje. Wel vond er regelmatig een controle plaats door dr. Mariën uit Tielen of Stefan Göbel uit Breukelen, doch de duiven mankeerden zelden iets. Bij de fondduiven is het niet anders. Geen medicatie voor en na de vlucht en geen preventieve kuren. Soms een scheut appelazijn in de drinkpan en een scheut bleekwater als hij de broedhokken schoonboent. Verder alleen de verplichte entingen. In de laatste 10 jaar is het slecht een enkel keer iets verstrekt, maar nog altijd met het advies van de veearts. Steeds goed opletten en ingrijpen als het nodig is, is zijn devies.

Tot slot
Nico is een zeer ambitieus liefhebber die graag wil winnen. Maar de duivensport is voor hem ook een uitlaatklep om er na een dag van soms lang werken even te kunnen ontspannen en met zijn duiven bezig te zijn. Vooral op zondag kan hij geheel op zijn gemak de hokken schoonmaken, de duiven loslaten en ze weer verzorgen en langere tijd erbij vertoeven. Helaas ondervindt ook Nico veel last van de roofvogels. Dit vindt hij heel jammer, vooral als er weer een goede duif gepakt wordt. Doch door het winnen van het prestigieuze Marathon Kampioenschap van de ZLU doet de mindere momenten alweer snel vergeten.

Marcel Görtzen / Foto‘s Falco Ebben


Geplaatst op: 08-12-2023


« Vorige pagina
Wij vragen jouw akkoord voor het gebruik van cookies op onze website. Meer informatie over wat cookies zijn, welke cookies op onze website worden gebruikt en wat ze bijhouden is beschikbaar in het onderdeel cookies van ons privacy statement    Akkoord Niet akkoord